Bi derbasbûna demê re mirov hêdî hêdî pîr dibin, fonksiyonên laşê wan hêdî hêdî xirab dibin, tevgerên wan sist dibin, û hêdî hêdî dê zehmet bibe ku jiyana xwe ya rojane bi serbixwe temam bikin; ji bilî vê, gelek mirovên pîr, çi ji ber temenê xwe yê pêşketî bin an jî bi nexweşiyan re mijûl bibin, ew tenê dikarin li ser nivînan bimînin, nekarin xwe xwedî bikin, û hewcedariya wan bi kesekî heye ku 24 demjimêrên rojê lênêrîna wan bike.
Li gorî amarên kevneşopî yên wekî mezinkirina zarokan ji bo parastina extiyaran, têgehên kevneşopî di dilê mirovan de bi kûrahî cih digirin, ji ber vê yekê piraniya extiyarên bi zarokan dê lênêrîna malbatê wekî bijartina xwe ya yekem bibînin. Lê tiştê ku nayê paşguh kirin ev e ku leza jiyanê di civaka nûjen de her ku diçe zêde dibe. Fişara ciwanan ne tenê ji extiyaran tê, lê di heman demê de ji rêveberiya malbatê, perwerdehiya zarokan û pêşbaziya li cîhê kar jî tê, ji ber vê yekê ciwan bi xwe pêşeng in. Di nav rojê de hema hema dem tune ku li malê lênêrîna extiyaran were kirin.
Ji bo dêûbavan hemşîreyek bigirin?
Bi gelemperî, gava di malbatê de kal û pîrek seqet hebe, an hemşîreyek taybetî tê girtin da ku lênêrîna wî/wê bike, an jî zarok neçar in ku dev ji karê xwe berdin da ku lênêrîna kal û pîrên seqet bikin. Lêbelê, ev modela hemşîretiya destî ya kevneşopî gelek pirsgirêkan derxistiye holê.
Karmendên hemşîretiyê dema ku lênêrîna kal û pîrên seqet dikin, di karê xwe yê herî baş de sernakevin, û bûyerên îstismara karmendên hemşîretiyê li kal û pîran ne kêm in. Wekî din, lêçûna kirêkirina karmendek hemşîretiyê nisbeten zêde ye, û ji bo malbatên asayî zehmet e ku zextek wusa aborî hilgirin. Îstifakirina zarokan ji bo lênêrîna kal û pîran li malê dê bandorê li karê wan ê normal bike û zexta jiyanê zêde bike. Di heman demê de, ji bo kal û pîrên seqet, gelek aliyên şermok ên lênêrîna destan a kevneşopî hene, ku dê barekî psîkolojîk li ser kal û pîran çêbike, û hin kal û pîr jî pir aciz dibin.
Bi vî awayî, jiyan nayê garantîkirin, bila germahiya lênêrînê jî nebe. Ji ber vê yekê, nêzîk e ku modelek teqawidiyê ya nû were dîtin ku bikaribe li gorî civaka nûjen bigunce. Di bersiva vê pirsgirêkê de, robota lênêrîna destavê ya jîr ji dayik bû.
Eger em nekarin her dem li cem kal û pîran bin û lênêrîna wan bikin, bila robotên hemşîretiyê yên jîr li şûna me lênêrîna kal û pîran bikin! Heta ku zarok berî ku biçin ser kar makîneya hemşîretiyê rast bikin, robota hemşîretiyê ya jîr dikare bi aqilane pirsgirêka tuwaletê ya kal û pîrên razayî çareser bike.
Robota lênêrîna jîr a destavê dikare di çend saniyan de mîz û mîzê tesbît bike û bi rastî nas bike, pisîtiyê bimijîne, û dûv re pêvajoyên şuştin û zuwakirinê pêk bîne. Lixwekirina wê hêsan e, ewle û paqij e. Û tevahiya pêvajoyê jîr û bi tevahî otomatîk e, nepeniya extiyaran diparêze, dihêle ku extiyar bi rûmettir û bê barê psîkolojîk pîs bibin, û di heman demê de barê karmendên hemşîretiyê û endamên malbatê pir kêm dike.
Ji bo kal û pîrên seqet, sêwirana mirovî ya robota hemşîretiyê ya jîr ji bo rijandina pîs û pîsbûnê, hewcedariya acizkirina hemşîre û zarokan ji bo guhertina cil û bergan pir caran û paqijkirina mîzdanê ji holê radike, û ne hewce ye ku meriv ji bo demek dirêj li ser nivînan bimîne û malbatê bixe bin bandora xwe. Êdî zexta laşî û derûnî tune. Lênihêrîna hêsantir, rehettir û rehettir dê alîkariya kal û pîran bike ku ji hêla laşî ve baş bibin.
Çawa em dikarin di salên xwe yên dawîn de jiyana kal û pîrên seqet bi kalîte bilind bi dest bixin? Ji bo ku bi rûmettir ji pîrbûnê kêfê bistînin? Rojekê her kes dê pîr bibe, dibe ku tevgera wî/wê sînordar be, û dibe ku rojekê jî ranezên nav nivînan bin. Kî dê lênêrîna vê yekê bike û çawa? Ev yek bi tenê bi xwespartina zarokan an hemşîreyekê çareser nabe, lê lênêrîna profesyoneltir û jîrtir hewce dike.
Dema weşandinê: 15ê Tebaxa 2023an
